ΑΧΙΛΛΕΑ

Ο θρύλος λέει πως η Αχιλλέα φυτρώνει από την σκουριά που έπεσε στο χώμα από το δόρυ του Αχιλλέα για να θεραπεύει πολλούς συντρόφους του στον Τρωικό πόλεμο. Ένας μύθος λέει ότι, όταν ο Αχιλλέας πληγώθηκε στη φτέρνα από το δηλητηριασμένο βέλος του Πάρη, η θεά Αφροδίτη κλαίγοντας τον συμβούλεψε να πάρει την Αχιλλέα που είναι το καλύτερο βότανο για πληγές. Από αυτόν τον μύθο η Αχιλλέα έχει πάρει το όνομά της καθώς και άλλες ονομασίες όπως το «Δάκρυ της Αφροδίτης», το «χαμόγελο της Αφροδίτης».

Για πολλά χρόνια το χρησιμοποιούσαν σαν δυναμωτικό και πικρό τονωτικό και όλα τα είδη των πικρών αλκοολούχων ποτών (bitters) παρασκευαζόταν από αυτό. Η Αχιλλαία θεωρείται από τους αρχαίους χρόνους ένα αποτελεσματικό επουλωτικό

Οι φυτικές χρωστικές και τα αλκαλοειδή (αχιλλίνη) που περιέχει η Αχιλλαία έχουν την ιδιότητα να "ρίχνουν" την πίεση και για το λόγο αυτό, το βοτανο προτείνεται σε περιπτώσεις υπερτασης. Οι κουμαρίνες και το σαλικυλικό οξύ (συστατικό της ασπιρίνης) που περιέχει η Αχιλλαία εμποδίζουν την δημιουργία θρόμβων στο αίμα και προάγουν την γενικότερη καλή κυκλοφορία μέσω της διεύρυνσης των περιφερειακών αρτηριών.

Η χρήση της Αχιλλαίας (εσωτερικά) θεωρείται ότι βοηθάει στην καταπολέμηση αιμορραγιών των αιμορροΐδων, της μηννοραγίας και γενικότερα όλων των εσωτερικών αιμορραγιών. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του βοτάνου (λόγω περιεκτικότητας σε αζουλίνη και απιγενίνη) είναι επίσης σημαντικές στις περιπτώσεις των αιμορραγιών.

Είναι ένα από τα καλύτερα εφιδρωτικά βότανα, έτσι βοηθά το σώμα να αντεπεξέλθει στον πυρετό. Μειώνει την πίεση του αίματος προκαλώ­ντας διαστολή των περιφερειακών αγγείων. Συνιστάται για τη βρογχίτιδα, το κρυολόγημα, το βήχα, το πονοκέφαλο από μεθύσι και την υπέρταση. Διεγείρει την πέψη και τονώνει τα αιμοφόρα αγγεία. Εξωτερικά βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

Ρίχνουμε 1 κουταλιά του γλυκού σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό για 5-10 λεπτά. Το ρόφημα αυτό πίνεται όταν είναι απαραίτητο.

Η Αχιλλαία περιέχει πάρα πολλά δραστικά συστατικά. Πρόκειται για ένα ισχυρό βοτανο και η κατανάλωση του πρέπει να γίνεται με "φειδώ" και για διαστήματα όχι μεγαλύτερα του ενός μήνα.